Site simgesi İtalya Rehberi

Venedik’te Cadılar Bayramı: Su Üzerindeki Şehirde 31 Ekim Nasıl Geçer?

Cadılar Bayramı, İtalya’nın kökleşmiş bir geleneği değil. Ama 31 Ekim son yıllarda parti yapmak, kostüm giymek ve tatlı bir şeyler atıştırmak için giderek daha çok benimsenen bir bahane haline geldi. Bu kutlama için Venedik’ten daha atmosferik bir şehir bulmak zor.

Ekim Sonunda Venedik Nasıl Bir Hal Alıyor?

Ekim ayının sonlarına doğru yaz kalabalığı epey azalmış oluyor. Akşamlar erken kararıyor, dar sokaklar ve kanallar tamamen farklı bir karaktere bürünüyor.

Biraz sis, suya yansıyan titrek ışıklar ve eski palazzoların (saray-konakların) çevresindeki gölgeler eklendiğinde, Venedik’in gizemli görünmek için zaten fazla bir şeye ihtiyacı kalmıyor.

Gece yarısına yakın bir saatte vaporetto (Venedik’in su otobüsü) ile dönerken su o kadar durgun olabiliyor ki cam gibi görünüyor.

Santa Margherita Meydanı (Campo Santa Margherita) civarında maskeli birkaç çocuk gülerek koşup geçebiliyor, kapısının önündeki yaşlı bir kadın ise sadece başını sallayıp gülümsüyor. Venedik işte böyle bir yer: eski ile yeni, aynı köprüyü paylaşıyor.

Özellikle yerli ailelerin yaşadığı mahallelerde Cadılar Bayramı kostümü giymiş çocuklara rastlayabilirsiniz. Bazı barlar, restoranlar ve oteller bu akşam için temalı etkinlikler düzenliyor, tarihi binalarda zaman zaman özel geceler oluyor. Ama Venedik’i Amerikan tarzı bir Cadılar Bayramı kasabası gibi düşünmeyin — o ölçekte bir kutlama yok.

Veneto Bölgesinde İtalyan Dokunuşu

Venedik dışına çıktığınızda Cadılar Bayramı daha eğlenceli bir hal alabiliyor, çünkü yerel topluluklar geceye kendi İtalyan yorumlarını katıyor. Veneto bölgesindeki kasaba ve köylerde çocuklar dükkân dükkân gezip şeker istiyor, kostüm partileri ve yerel derneklerin düzenlediği etkinlikler yapılıyor. Bazı kasabalar kaleleri, tarihi binaları ya da eski şehir merkezlerini bu akşam için mekân olarak kullanıyor; ortaya oldukça atmosferik sahneler çıkıyor.

Treviso civarındaki köylerde bu dönemde kabak (zucca) risottoya katılıyor, çocuklar köyde kapı kapı dolaşıyor ama ortam sessiz ve kibar bir hava taşıyor. Kapıyı çalıp “dolcetto o scherzetto” (şeker mi şaka mı) diyorlar, karşılığında bir şeker, belki bir kestane alıyorlar.

Kimse kimseyi korkutmaya çalışmıyor. Eğer bir ürperti varsa, bu daha çok anlatılan hikâyelerden geliyor: veba, savaşlar, kavuşamayan aşıklar.

Kostümlerin Ötesinde: Daha Eski Bir Gelenek

Cadılar Bayramı’yla şaşırtıcı derecede örtüşen daha eski bir İtalyan geleneği var: ölüleri anmak. Tüm Azizler Günü (Ognissanti) 1 Kasım’a, ardından gelen Ölüler Günü (Il Giorno dei Morti) ise 2 Kasım’a denk geliyor. Bunlar İtalya’da derin köklere sahip gelenekler; ailelerin vefat etmiş yakınlarını andığı, mezarlıkları ziyaret ettiği günler.

31 Ekim civarında Veneto’da bulunuyorsanız kostümlerin ve tatlıların keyfini çıkarabilirsiniz, ama ithal Cadılar Bayramı süslemelerinin ötesine de bakın. Bu tarihlerin etrafındaki günler, İtalya’nın modern bir kutlamayı çok daha eski geleneklerle nasıl harmanladığına dair ilginç bir pencere açıyor.

Bir bardak vin brulé (sıcak baharatlı şarap), uzun bir yürüyüş ve sudan gelen rüzgârın verdiği, belki de sadece soğuktan kaynaklanan o ürperti — bazen bu kadarı yeterli oluyor.

Mobil sürümden çık